Geboorteverhaal van Joah

Op 19-7-2013 werd ik om 3u wakker met lichte krampen. Om 4u braken mn vliezen. Omdat Joah nog niet was ingedaald moest ik naar het ziekenhuis. Hier baalde ik wel van want ik wilde heel graag thuis in bad bevallen. Mijn eerste bevalling was in het ziekenhuis ingeleid en er hadden zich een aantal (achteraf onnodige) complicaties voorgedaan waardoor ik me thuis beter op mn gemak voelde.

Om 5.15u waren we op dezelfde verloskamer als waar Tygo was geboren, dit vond ik wel erg bijzonder! Hopelijk zou t dit keer beter gaan!

Mijn eigen verloskundige is tot 7u gebleven om mijn uitgebreide bevalplan door te spreken. Er stonden een aantal ( voor het ziekenhuispersoneel) niet gebruikelijke dingen in, maar met vrijwel alles werd akkoord gegaan. Hier was ik erg blij om en gaf me veel rust.

Om 9u kwam de gynaecoloog om zich voor te stellen en nog een aantal dingen uit m’n bevalplan door te spreken. Ik had er o.a. in staan dat ik geen pijnmedicatie aangeboden wilde krijgen, dat ik er zelf wel om zou vragen als ik dacht dat het nodig was. Hierover zei hij dat ik bevallen niet moest onderschatten, dat t hard werken was, dat ik mezelf niet groot moest houden en dat t gewoon voor handen was als ik het wilde. Ook noemde hij een aantal complicaties op die tijdens een bevalling konden optreden die eigenlijk totaal niet van toepassing waren. Van ‘positief benaderen’ waar ik in mn bevalplan om had gevraagd hadden ze niet zoveel kaas gegeten. Hier reageerde mn lichaam op..de regelmatige, lichte weeën die ik tot die tijd had gehad verdwenen als sneeuw voor de zon.

Om 11.30u kwam de verloskundige (van het ziekenhuis), zij had op de ctg registratie ook gezien dat het was stilgevallen en ze zei dat als het na de lunch nog zo was dat ik naar de kraamafdeling zou worden gebracht en de volgende morgen zou worden ingeleid als t dan nog niet vanzelf opgang was gekomen. Dit wilde ik écht niet en ik besloot 1 van de geleerde HypnoBirthingtechnieken te proberen (tepelstimulatie) om de bevalling weer op gang te krijgen en het lukte! De weeën kwamen goed op gang en door het luisteren naar de affirmaties op mn mp3 speler, het visualiseren en de golvingsademhaling toe te passen kon ik heel goed ontspannen en heb ik maar 4 pijnlijke ontsluitingsweeen gehad.

Ik voelde aan m’n lichaam dat ik er bijna was en besloot er iemand bij te roepen. Na het toucheren bleek dat er nog een dun randje stond (ik heb de hele bevalling niet willen weten hoeveel cm ontsluiting ik had, ik ben in totaal ook maar 3x getoucheerd, nu wilde ik wel weten of het klopte wat ik dacht te voelen). Om dit randje weg te krijgen moest ik op m’n rechter zij gaan liggen. Een paar minuten later kreeg ik reflectoire persdrang, dat had ik bij de geboorte van Tygo ook gehad en ik herkende ’t meteen. De gynaecoloog werd erbij geroepen omdat hij de enige was met ervaring met baarkrukbevallingen. Ondertussen dat alles werd klaargezet ging het erg snel bij mij. De baarkruk heb ik dan ook niet meer gehaald. Ik heb 1x mee geperst toen ik nog op bed lag en Joah was er al.

Ik wilde geen oxytocine prik uit voorzorg, dit bleek ook absoluut niet nodig te zijn, de placenta kwam al vanzelf na 7min. en ik had maar 250ml bloed verloren. Joah deed ’t erg goed, hij had een apgarscore van 9 en 10 en hij huilde amper. Hij heeft zelf de borst gezocht (borstcrawl) wat erg mooi was om te zien.

De gynaecoloog leek verbaasd over hoe snel mijn bevalling was gegaan en dat ik geen (pijn)medicatie nodig had gehad.

Ik weet zeker dat ik deze fijne bevalling aan de hypnobirthing cursus te danken heb en ben heel blij dat ik heb mogen meemaken hoe mooi (en makkelijk) bevallen hoort te zijn. En wat ik ook erg bijzonder vind: Tijdens een sessie in de cursus moesten we voor onszelf bepalen hoe lang we wilden dat de bevalling zou duren. Ik had 5u ‘met mezelf afgesproken’. Mijn bevalling heeft vanaf 't moment dat de weeën echt op gang kwamen tot aan de geboorte 4u en 47min geduurd!

Bedankt Minke!