Geboorte van Helena

Donderdagnacht ging ik rond half 2 naar de wc en toen merkte ik dat mijn vliezen gebroken waren. Ik voelde verder niks en ging dus weer terug naar bed. Maar dat lag niet zo lekker merkte ik, dus ik ging terug naar de badkamer en even op de wc zitten.
Op den duur had ik wel het idee dat ik weeen had, maar ik had niet zoiets van: aha dit is het dus. Het konden net zo goed voorweeen zijn. Ik haalde de birthingball en wisselde zo af tussen de wc en de bal, omdat ik last had van mijn liezen. De weeen waren helemaal niet pijnlijk en ik kon de samentrekkingen goed ondersteunen door middel van mijn ademhalingen. Op 1 wee deed ik twee ademhalingen. 1 ademhaling, zoals geleerd op de cursus, lukte me niet. Op den duur besloten mijn darmen zich leeg te maken en moest ik ook nog overgeven. Ik was er blij mee want dan was alles er tenminste uit, behalve de baby! Rond 3 uur ben ik naar Ralf gelopen en zei ik: “volgens mij is het begonnen”. Vanaf toen zijn we gaan timen en de weeen kwamen onregelmatig 10,8,3,5,2 minuten, soms lange er tussen soms kort. Ik kon me goed ontspannen en Ralf masseerde mijn rug tussen door wat ook heerlijk was. Toen de weeen om de 2 a 3 minuten kwamen hebben we de verloskundige gebeld. Het was toen 6 uur. Toen de verloskundige mij controleerde bleek dat ik al 10 centimeter ontsluiting had! De verloskundige nam Ralf even apart en zei: Bel je schoonzus maar want over een uur heb je een baby!

Op een gegeven moment ben ik van de wc naar de slaapkamer gelopen, waarom weet ik niet meer maar halverwege kreeg ik mijn eerste perswee. Nou en die was van een ander kaliber! Deze wee was veel heviger en het voelde echt alsof ik moest poepen.
Omdat de perswee heel anders aanvoelde en ik halverwege de gang was (in actieve positie) kon ik me niet echt concentreren op de ademhaling. Instinctief begon ik te blazen pff, pff, pff en terug naar de badkamer in bad. Eenmaal in bad kon ik weer omschakelen naar de juiste ademhaling. De persween waren niet prettig maar het water zorgde ervoor dat ik me wel kon ontspannen en concentreren. Rond kwart voor 7 kwam Judith en nam zij het ook even over van Ralf. Op den duur voelde ik het hoofdje komen, maar voor mijn gevoel moesten mijn benen wijder. In bad ging dat niet en dus gingen we naar de slaapkamer naar de baarkruk. Voor mijn gevoel had ik maar 15 minuten in bad gezeten, in werkelijkheid was dat 3 kwartier. Ik was zo gefocust dat de tijd volledig langs me heen is gegaan. Ik heb de bevalling ook als snel ervaren. Ineens had Judith het hoofdje in haar handen en ze schreeuwde dat Ralf moest komen. Ook de verloskundige kwam snel aangerend, die net naar beneden was gegaan om de deur voor de kraamhulp open te doen. Ze verwijderde de navelstreng die 2x om het nekje zat en even daarna kwam de volgende wee en was onze dochter Helena geboren om 7.27 uur.

Ik heb de bevalling ervaren als zeer prettig en snel. Toen de bevalling begon was ik heel erg rustig en ontspannen. Ik maakte me helemaal geen zorgen, ging op mijn lichaam af en dat werkte prima. De ontsluitingsweeen waren absoluut niet pijnlijk.
Een volgende keer zal ik echter wel zorgen dat ik eerder in bad ga en daar ook kan blijven, zodat ik de persweeën ook ontspannen kan ondergaan.
Door de actieve positie die ik had tijdens mijn eerste perswee en het feit dat ik uit bad op de baarkruk ging zorgde ervoor dat ik me niet volledig kon concentreren op de ademhaling en ik me aanspande in plaats van ontspande. Ik ga ervoor om een volgende keer de laatste fase van de bevalling net zo ontspannen en soepel te laten verlopen als de ontsluitingsfase

De cursus Hypnobirthing heeft mij geholpen om positief ten opzichte van de bevalling te staan. Iedere dag heb ik de cd afgeluisterd waar ik geregeld op in slaap viel, zo ontspannen was het. Ik had totaal geen angst voor de bevalling en was door de conditionering van de cd in staat om me volledig te ontspannen tijdens de ontsluitingsfase en mijn kalmte te bewaren. De cursus sprak me met name aan omdat ze uitgaat van de kracht van je eigen lichaam en geest. Bevallen is iets geheel natuurlijks en je lichaam is ervoor gebouwd om dat te kunnen. In het boek van Hypnobirthing stond 1 zin die me altijd is bijgebleven en voor mij de overtuiging op een pijnloze bevalling enorm heeft versterkt: Je lichaam heeft heel veel spieren die allemaal samentrekken en hun werk doen zonder dat dat pijn doet, zoals dat ook de bedoeling is. Is het dan niet heel erg raar dat de spieren van de baarmoeder de enigste spieren zouden zijn die wel pijn veroorzaken.